خلاصه درس ۴ زبان انگلیسی هشتم؛ درسنامه و نکات مهم

تصور کن وسط کلاس سرت درد گرفته است. برای کمک گرفتن لازم نیست توضیحی طولانی بدهی؛ یک پرسش کوتاه دربارهٔ حالت و یک پاسخ روشن، گفت‌وگو را شروع می‌کند. در مکالمهٔ کتاب، معلم متوجه حال نامناسب دانش‌آموز می‌شود. دانش‌آموز مشکلش را می‌گوید و معلم پیشنهاد می‌کند به خانه برود و استراحت کند. بعد هم برای تماس با خانواده کمک می‌کند.

اول حال‌پرسی، بعد بیان مشکل: وقتی کسی از حالت می‌پرسد، فقط «نه» نگو؛ نام مشکل را هم اضافه کن. برای نمونه، اگر گوش‌درد داری، می‌توانی بگویی: I have an earache. همین جملهٔ کوتاه به شنونده کمک می‌کند بفهمد چرا حالت خوب نیست.

برای گفتن مشکل خودت، الگوی I have + نام مشکل را به کار ببر. برای صحبت دربارهٔ یک دختر یا پسر، از She has یا He has استفاده کن. مثلاً She has an earache. یعنی او گوش‌درد دارد. پس با عوض شدن شخص، به have و has دقت کن.

نام‌ها را با تصویر ذهنی یاد بگیر: headache سردرد، toothache دندان‌درد، earache گوش‌درد، backache کمردرد و stomachache دل‌درد است. sore throat یعنی گلودرد و sore eyes به درد و ناراحتی چشم‌ها اشاره دارد. running nose آبریزش بینی، a cold سرماخوردگی و the flu آنفلوانزاست.

حالا بدون نگاه کردن به معنی‌ها، دستت را روی گوش یا شکمت بگذار و جملهٔ مناسب را بلند بگو.

بعد از شنیدن مشکل، می‌توانیم توصیه کنیم. ساختار You should + فعل ساده یعنی «بهتر است / باید ...». مثلاً You should go home. یعنی بهتر است به خانه بروی. بعد از should، خودِ فعل می‌آید؛ نه to و نه فعلِ دارای s.

راه دیگر، Why don’t you + فعل ساده؟ است. در این کاربرد، هدف پیشنهاد دادن است، نه سرزنش کردن. مثلاً Why don’t you go home? پیشنهاد رفتن به خانه است.

عبارت get some rest به استراحت کردن اشاره دارد. برای مراجعه به پزشک از see a doctor و برای دندان‌پزشک از go to the dentist استفاده می‌کنیم. این‌ها تمرین زبان هستند؛ انتخاب درمان واقعی را باید به پزشک سپرد.

در چند نامِ درد، بخش مشترک ache را می‌بینی. این بخش به درد اشاره می‌کند و تلفظش /eɪk/، نزدیک به «اِیک»، است. بنابراین ch در این واژه صدای /k/ دارد؛ نباید آن را «چ» بخوانی. در headache و toothache هم به همین بخش پایانی دقت کن.

نکتهٔ دیگر، دو حرف ea در headache و health است. این دو حرف در این واژه‌ها صدای /e/ دارند، نزدیک به «اِ» کوتاه؛ نه صدای «ای» کشیده.

برای تمرین، اول ache و بعد headache را آرام بگو. سپس health را بخوان. شکل حروف همیشه تلفظ را به‌تنهایی روشن نمی‌کند؛ باید صدای هر واژه را هم یاد بگیری.

حالا آموخته‌ها را به یک گفت‌وگو تبدیل کن. فعالیت‌های صفحه‌های بعد از تو می‌خواهند نام فرد، مشکل و توصیه را جدا کنی. برای تمرینِ تنهایی، یک بار نقش بیمار و یک بار نقش پزشک را بخوان؛ سپس فقط واژه‌های کلیدی را در سه ستون یادداشت کن. برای فعالیت شنیداریِ کتاب هم هنگام دسترسی به فایل صوتی، دنبال «مشکل» و «توصیه» بگرد، نه نوشتن تک‌تک کلمات.

در مرور، توانایی با سلامت فرق دارد: I can swim. دربارهٔ توانایی شنا کردن است، اما I have an earache. مشکل سلامتی را می‌گوید. بعد از good at هم می‌توانی نام فعالیتی مثل swimming بیاوری.

در پایان، نام پنج مشکل را از حفظ بنویس. برای ترکیب‌های حرفیِ مرور نیز نمونه پیدا کن: oo: tooth، ll: ill، pl: play، sw: swim، ch: ache، ea: health.